Przenikanie świata - przenikanie światła. Tak w skrócie można podsumować wydarzenie,
z pozoru prowincjonalne, bo na prowincji wielkiego świata odbywające się i światowe
ze względu na charakter i przyciąganie, które z roku na rok będzie narastać.
Lelowskie święto Ciulimu i Czulentu, kulinarne święto dwóch narodów – polskiego i żydowskiego,
które odbyło się w dniach 22 i 23 sierpnia, w kulminacyjnej fazie drugiego dnia zadziwiło magią i niepowtarzalną aurą obchodów dnia żydowskiego.
Spotkałem się z opinią, że prawdziwymi żydami są wyłącznie Chasydzi. Jeśli tak to w Lelowie tylko prawdziwych żydów można było spotkać – Żydów, którzy przybywają tutaj nie tylko ze względu na swoje korzenie ale przede wszystkim dla swojego duchowego przywódcy Cadyka Dawida Bidermana – Lelowera,
którego grób znajduje się w Lelowie.
O randze wydarzenia obchodów dnia żydowskiego niech świadczy fakt zapalenia menory – świecznika świątynnego i świątecznego, który w siedmiu ramionach niesie przesłanie dwoistego poznania, moralnej woli oraz bytu nadprzyrodzonego.
Jedną ze świec zapalił Rabin Simcha Krakovski.
Przenikanie światła. Światło, które szczególnym blaskiem emanowało w stronę młodości dało upust w wyjątkowym spektaklu „W karczmie Izraela Dawidowicza” w wykonaniu młodzieży z Woli Jachowej,
gdzie fantastycznie w rolę Jankiela wcielił się ksiądz Jan Zwierchowski ze Skorzeszyc.
Był to jedyny akcent dorosłego aktorstwa, dorosłego dosłownie.
Resztę spektaklu opartego na inscenizacji ślubu żydowskiego wypełniła młodzież.
Świeża, pełna temperamentu ze znakomitym rytmem oraz płynnością akcji.
Choreografia, kostiumy i muzyka spektaklu oparte były wyłącznie na na tradycji żydowskiej.
Całość zapada w pamięci tym bardziej, że w wir zaślubin wciągnięta zostaje publiczność,
która przed lelowskim amfiteatrem daje się wprowadzić w układy tańca żydowskiego.
Przenikanie świata. Świat, jeśli chcemy, może przenikać niemalże podskórnie.
Odrobinę Izraela możemy odnaleźć w Lelowie.
Powyższy tekst tylko po części oddaje charakter i obraz obchodów święta.
